فرش‌هاى منزل ايشان ، رنگ و رو رفته بود . لباس‌ها ، بسيار ساده و كم قيمت بود . همين نوع زندگى هم از بيت المال نبود ، بلكه از مال شخصى بود كه از بروجرد براى ايشان مىآوردند . جلوگيرى از خشم براى كنترل خشم خود ، نذر كرده بودند كه اگر بعد از اين ناراحت شود ، يك سال روزه بگيرد . اتفاقاً يك مورد هم ، عصبانى شده بودند ، لذا تمام سال را غير از روزهايى كه حرام بود ، روزه گرفتند . دورى از مرجعيت او فارغ از تعلقات دنيايى بود . يك وقت مىفرمود : « من يك قدم هم براى رسيدن به اين موقعيت برنداشته‌ام . » بعد از فوت مرحوم آيت الله نائينى ، از تبريز براى ايشان نامه نوشتند و رساله خواسته بودند . ايشان در جواب ، به اين مضمون نوشته بودند : « به آيت الله اصفهانى مراجعه كنيد ، با شرايطى كه من دارم و در بروجرد ساكن هستم ، ارسال رساله موجب تفرقه مىشود . » اجتناب از خودپسندى ايشان اهل تظاهر و خودپسندى نبود . شخصى ، تقويمى چاپ مىكند و عكس آن بزرگوار را در حالى كه عكس ايشان وسط ، و عكس بزرگان ديگر در اطراف آن بود به چاپ